© Roelf Holtrop (teksten en recepten) & Hans Morren (fotografie en vormgeving)

Holland

 

Boek: Carpaccio

Filmmateriaal: Kodak Ektachrome 4x5" / 2003

 

Oplage 99 stuks, genummerd en gesigneerd

 

Fine Art print op:

Hahnemühle Photo Rag Baryta 315 grams

 

Verkrijgbaar in twee formaten:

Foto 30x37,5 cm / papier 40x50 cm / € 375,–

Foto 40x50 cm   / papier 60x80 cm / € 475,–

 

 

 

 

 

Formaten / sizes

Plato 427-347 v. Chr.

 

‘Als er iets de moeite waard is om voor te leven, dan is het de beschouwing van het Schone.’

Plato hechtte aan de ene kant veel waarde aan het Schone. Schoonheid brengt ons in een staat

van herinnering (anamnesis) aan vroeger contact met het universele. Maar aan de andere kant

heeft Plato scherpe kritiek op de kunsten.

Zijn grootste verwijt aan de kunsten is dat men onder haar invloed blijft steken in een zinnelijke

lichamelijkheid. Kunst beperkt zich tot mooie tonen, woorden, kleuren en, zo men wil, smaken.

Hierbij wordt de indruk gewekt dat deze pure zinnelijke schoonheid het eigenlijke betreft zonder

naar het hogere te verwijzen.

‘Nee, het is de schoonheid op zichzelf, eeuwig eenvormig met zichzelf; al de andere mooie

dingen delen op zo’n manier in die schoonheid, dat wanneer ze ontstaan of vergaan, zij niet

vermeerdert of vermindert, en geen enkele invloed ondergaat.’

In de kunsten krijgt het zinnelijke en het schone, dat daarmee verbonden is, een rang die haar

niet toekomt. Bovendien tracht de kunst via de zintuigen en de hartstocht de beschouwer in een

staat van opwinding te brengen, waardoor de controle door het verstand wordt ondermijnd en de

ordening binnen de ziel wordt verstoord. Plato verwijt de kunstenaar dat deze ons niet dichter

bij het hogere, de waarheid, brengt. Als kunst uiteindelijk bestaansrecht wil verkrijgen dan dient

er tenminste een educatieve en vormende  invloed voor de ziel vanuit te gaan.

 

Plato; Symposion, Baarn 1999

Plato; Phaedrus, Baarn 1999

Plato; Hippias, Baarn 1999